ankara'da bomba degil bamya

27 kasim Cumartesi gunu Ankara'nin Yuksel caddesinde gerceklestirlen ilk bomba degil yiyecek eylemine dair haber,fotograf(383KB),ve video goruntuleri(2.04MB)

ANKARA’DA BOMBA DEĞİL BAMYA EYLEMİ

27 Kasım Cumartesi günü saat 15:00 sıralarında Kızılay Yüksel Caddesi’nde
buş diil turşu
tüfek diil börek
tabanca diil makarna
kruz diil kereviz
panzer diil patlıcan
havan diil soğan
biber gazı diil biber salçası
sloganlarıyla Ankara’nın ilk Food Not Bombs (Bomba değil Yiyecek) eylemini gerçekleştirdik.

Amacımız Felluce olaylarına tepkimizi göstermek, yemek paylaşarak dayanışma duygumuzu arttırmak, yaygınlaşmasına önayak olmak, herşeyin parayla olmadığını ve dayanışmayla herkesin bunu yapabileceğini söylemekti.

Yiyecekleri Perşembe akşamı 18:00 gibi dört arkadaş 100. Yıl pazarcılarıyla konuşup derdimizi anlatarak bağış olarak aldık. Kimisi iki limon, kimisi neredeyse tüm tezgahı vererek çok güzel destek oldu. Cuma sabahı bunları Kızılay’daki arkadaşımızın evine taşıyarak soyma, doğrama, pişirme işine koyulduk. Gaz, büyük tencere gibi ihtiyaçlarımızı iki arkadaşımız karşıladı. Makarna, pirinç, zeytinyağı, tuz gibi malzemeleri bir süpermarketten yine bağış olarak temin ettik.
bir süpermarkete girilir. görevlilerle konuşarak ve her adımda ne yapılacağı anlatılarak yetkili kişiye -genelde market müdürü- ulaşılır. ihtiyaçlar söylenir ve alınır. elinizde bir FOOD NOT BOMBS metninin bulunması iyi olur.
Bir fırınla önceden anlaşmadığımız için 20 kadar ekmeği kendimiz satın aldık. Tabaklar için ise lokantalarla konuştuk fakat onlardan alamadığımız için plastik tabak ve çatal kullanmak zorunda kaldık.

Giden gelenle beş kişi eden gücümüzle bütün cumayı yemek pişirmekle geçirdik. Akşam saat sekiz gibi menü ortaya çıktı: Türlü, pazı, zeytinyağlı pancar/kereviz/yer elması, salata, makarna ve meyva. Cumartesi öğlen saati için hazırdık.

Cumartesi Yüksel Caddesi’nde Mülkiyeliler’den aldığımız masa ve sandalyelerle insan hakları heykelinin önüne soframızı kurduk. Baştaki ne yapacağımızı soran sivil polis dışında herhangi bir “resmi kuvvet”le muhatap olmak zorunda kalmadık. İlk yarım saat boyunca insanlar çekingendi. Sonra birden keyifli bir izdiham oldu. Üç saat boyunca yemek dağıttık, bendir çaldık, şarkı söyledik, ve her gelenle muhabbet etmeye çalıştık. Bu muhabbetlerde çok güzel tepkiler aldık. Eylemi daha sonra beraber yapmak üzere yeni insanlarla tanıştık. Pazarcılar odasından daha organize ve büyük bir eylem yapmak üzere yardım önerisi geldi. Müzik, yemek, bağış yapmak isteyen insanlardan bir ağ oluştu. Yemeğimiz yeterli oldu, hatta bir miktar salata ve kerevizimiz arttı. Elimizde 150 kadar tabak vardı, hepsi tükendi, aynı tabaktan bazen iki-üç kişi yedi. Eylem, kerevizi çok beğenen bir çiftin hepimize çay ısmarlamasıyla son buldu.

ekstralar:
100. yıl pazarcılarına gönül zenginlikleri;
abdullah’a araba, tabaklar ve kendisi;
erkan’a kamera ve pazar çığrışları;
ortadünyaÖzgür’e büyük tencere;
burak’a havuç ve turp rendesi;
yeşim’e kopup geldiği;
mali’ye mutfak ve gaz için
pek çok teşekkür,,

Afiyet olsun!..